Το καλοκαίρι είναι συνυφασμένο με τα νησιά μας. Η αλμύρα, ο ήλιος, τα κατάλευκα σπίτια έρχονται στο νου σου χωρίς να το καταλάβεις με το που μπεi ο Ιούνιος.
Δεν μπορώ να εξαιρεθώ από αυτό το ξεστράτημα του μυαλού, αλλά η αλήθεια είναι ότι από τα παιδικά μου χρόνια δεν έχω μόνο αναμνήσεις από θάλασσα. Τα ορεινά χωριά είχαν μεγάλη θέση στις καλοκαιρινές διακοπές μου και αν γύριζα το χρόνο πίσω, σίγουρα θα τα επέλεγα και η ίδια.
Τα χωριά στα οποία επέλεξα να περιηγηθούμε αποτελούν για μένα ιδανικούς προορισμούς ακόμα και το καλοκαίρι και τα προτείνω ανεπιφύλακτα.
Βυτίνα
Ένα από τα χωριά της Αρκαδίας που λατρεύω να επιστρέφω.
Για αρκετά χρόνια παραθερίζαμε οικογενειακώς στον ξενώνα «Σινόη». Στην τελευταία μου επίσκεψη, μάλιστα, είδα πως έχει γίνει ανακαίνιση και χάρηκα!
Πρόκειται για ένα μικρό μέρος που τα τελευταία χρόνια ακούγεται πολύ σαν προορισμός, και όχι άδικα.
Tip: Είναι ιδανικό για οικογένειες!
Για έναν πρωινό περίπατο, επιλέξτε ν’ ανεβείτε στα ποδήλατά σας και να περάσετε από το «δρόμο της αγάπης» στη δυτική πλευρά της Βυτίνας, στο λεγόμενο Παλαιό Χωριό.
Στην αρχή του θα βρείτε τις ιστορικές εκκλησίες των Αγίων Αποστόλων που χτίστηκε το 1831 και έχει ένα πανέμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο και της Κοίμησης της Θεοτόκου.
History tip: Έχει ονομαστεί έτσι γιατί, τα παλιά χρόνια, οι νέοι έκαναν την “περατζάδα” τους εκεί φλερτάροντας διακριτικά. Αντάλλαζαν ερωτικά βλέμματα και μηνύματα αλλά σύμφωνα πάντα με τα αυστηρά ήθη της εποχής εκείνης.
Το παραμυθένιο αυτό δρομάκι έχει συστάδες δέντρων και στις δύο πλευρές του. Ως αποτέλεσμα, δημιουργείται ένα πέρασμα για το δροσερό αέρα που κατεβαίνει από το όρος Μαίναλο και περνάει ανάμεσά τους.
Tip: Τον χειμώνα, το τοπίο είναι ονειρικό!
Πριν επιστρέψετε στο χωριό, βρείτε την είσοδο για το δασάκι της Βυτίνας στο τέλος του διπλανού δρόμου. Χαθείτε στα χωμάτινα μονοπάτια του, κάντε πικ-νικ δίπλα από την παιδική χαρά στο κέντρο του ή διαβάστε ένα βιβλίο καθισμένοι στον κορμό κάποιου δέντρου. Ότι και αν επιλέξετε, είμαι σίγουρη ότι θα ξεχάσετε για λίγο τις έννοιές σας και θα νιώσετε την απόλυτη ευφορία.
Τ’ απογεύματα, περιπλανηθείτε στα όμορφα σοκάκια του χωριού, καθίστε για έναν ελληνικό καφέ στην πλατεία ή αγοράστε τοπικές λιχουδιές από τα μικρά καταστήματα στο κέντρο του οικισμού.
Tip: Μπορείτε να βρείτε εξαιρετικές ξύλινες δημιουργίες στο μαγαζάκι που ονομάζεται «Ο Τσολιάς της Βυτίνας».
Η Βυτίνα είναι γνωστή για την παραγωγή μελιού, ζυμαρικών (χυλοπίτες ή τραχανά), αλλά και για τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Θα βρείτε, επίσης, αρκετά αρωματικά βότανα , τσάι του βουνού, γλυκά του κουταλιού όπως και διάφορα σπιτικά εδέσματα που φτιάχνονται με αγνά υλικά στους φούρνους της περιοχής.
Τα βράδια μπορείτε να διαλέξετε κάποια από τις αξιόλογες ταβέρνες που υπάρχουν τριγύρω. Είμαι σίγουρη πως θα σας προσφέρουν νόστιμες λιχουδιές, μαγειρεμένες με αγάπη.
Εκδρομές:
Η Βυτίνα αποτελεί αφετηρία για αρκετές εκδρομές προς τις γύρω περιοχές. Περιοχές που αξίζει να εξερευνήσετε. Η “Δημητσάνα” και η “Στεμνίτσα” είναι δύο από τα χωριά που αγαπώ και σίγουρα θ’ αξιοποιήσετε ευχάριστα το χρόνο σας με το να τα επισκεφτείτε.
Δημητσάνα:
Η καστροπολιτεία των μπαρουτόμυλων απότελεί έναν από τους πιο επιβλητικούς προορισμούς του Μωριά.
Τριγυρίζοντας στα πέτρινα στενάκια της με τα παλιά αρχοντικά, αξίζει να κάνετε μια στάση στην πλατεία της Αγ. Κυριακής, όπου το 1764 βρισκόταν η Ελληνική σχολή της Δημητσάνας. Στο σημείο εκείνο, θα δείτε ότι τώρα υπάρχουν η Δημόσια βιβλιοθήκη και το σχολείο του χωριού. Στη βιβλιοθήκη θα βρείτε χειρόγραφους κώδικες, σπάνιες εκδόσεις βιβλίων και λαογραφικά κειμήλια.
History: Δίπλα στην Αγία Κυριακή, στέκεται το περίφημο ρολόι της Δημητσάνας. Ο μηχανισμός και η καμπάνα ήταν δωρεά των Δημητσανιτών της Νέας Υόρκης και για την ολοκλήρωση του έργου επιστρατεύθηκαν μαρμαρογλύπτες από την Τήνο αλλά και ντόπιοι. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1934.
Αν περπατήσετε λίγο πιο πάνω θα βρείτε και το αναστηλωμένο σπίτι του Παλαιών Πατρών Γερμανού με υπέροχη θέα προς το χωριό και αρκετές πληροφορίες για την ιστορία.
Λίγο πιο έξω από το χωριό, βρίσκεται το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης που δημιουργήθηκε από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς και αξίζει οπωσδήποτε μια επίσκεψη.
Η ιστορία κυλάει ακόμη στα νερά που τρέχουν στα παλαιά κτίσματα των υδρόμυλων και των μπαρουτόμυλων. Αντλώντας δύναμη από τα ορμητικά νερά του Λούσιου ποταμού, οι μύλοι άλεθαν σιτάρι και προμήθευαν με μπαρούτι τα καριοφίλια των αγωνιστών του 1821.
Ακόμη, κάποια από τα κτίσματα φαίνεται να ήταν βυρσοδεψεία και το μουσείο σας δίνει τη δυνατότητα να μάθετε, μέσα από διάφορα οπτικοακουστικά μέσα, αρκετά πράγματα για τη διαδικασία της επεξεργασίας δερμάτων των ζώων.
Σε περίπτωση που επιλέξετε να διασχίσετε το φαράγγι του ποταμού Λούσιου με μήκος 10χλμ περίπου (από την Αρχαία Γόρτυνα ως τη Δημητσάνα), μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τη Νέα και την Παλαιά μονή Φιλοσόφου (και το Κρυφό Σχολειό) και τη μονή Προδρόμου που βρίσκονται στο ενδιάμεσο της διαδρομής.
Σημείωση: Όταν ήμουν μικρή είχα διασχίσει όλο το φαράγγι!
Tip: Αν είστε λάτρεις του canyoning ή του rafting, τότε μπορείτε να ανατρέξετε εδώ για να οργανωθείτε κατάλληλα για τέτοιου είδους δραστηριότητες στο ποτάμι του Λούσιου.
Για φαγητό, προτείνω την ταβέρνα “Δρυμώνα” που βρίσκεται μέσα στο χωριό και έχει πολύ ενδιαφέρουσα διακόσμηση!
Top πιάτα: Μπιφτέκι αγριογούρουνο και τυροπιτάρι!
Ακόμη, κορυφαία επιλογή θεωρώ την ταβέρνα “Ζέρζοβα” στον οικισμό Παναγιά.
Top πιάτο: Κόκορας με χυλοπίτες!
Στεμνίτσα
Στη θέση της αρχαίας Υψούς, βρίσκεται η ένα άλλο «αρχοντοχώρι» της Αρκαδίας, η Στεμνίτσα.
Ένα σεργιάνι στα στενάκια της, είναι αρκετό για να θαυμάσετε τα πέτρινα αρχοντικά με τις όμορφες αυλές.
Αν περιπλανηθείτε λιγάκι στα καλντερίμια, το βλέμμα σας θα πέσει σίγουρα στις εκκλησίες της Παναγιάς Μπαφέρω και του Αγ. Νικολάου, που βρίσκεται στο προαύλιό της και αποτέλεσε την Ελληνική Σχολή της Στεμνίτσας όπου μαθήτευσαν οι Φιλικοί, πολλοί από τους αγωνιστές του 1821 αλλά και ο πρωθυπουργός Α. Κουμουνδούρος!
Ένα τρίτο εκκλησάκι που θα σας κινήσει την περιέργεια, είναι εκείνο των τριών Ιεραρχών που κτίστηκε το 1715 και είναι περιτριγυρισμένο από δέντρα. Εκεί, θα ξεχωρίσετε την πλατυτέρα που είναι ζωγραφισμένη στην κόγχη του Ιερού.
Tip: Για να μπείτε μέσα, ζητήστε τα κλειδιά από την γλυκύτατη κυρία στο «Παντοπωλείον εν Στεμνίτσα» που βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Ευκαιρία να ρίξετε και μια ματιά στα γευστικότατα εδέσματα που έχει να προσφέρει αυτό το μικρό μαγαζάκι!
Δίπλα από το Εκκλησάκι των Τριών Ιεαραρχών, θα βρείτε και τη σχολή αργυροχρυσοχοΐας που συνεχίζει την παράδοση των Στεμνιτσιωτών στην κατεργασία χρυσού και ασημιού.
Τέλος , μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το Λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται στο αρχοντικό Χατζή.
Η Αρκαδία είναι μια περιοχή που κατά καιρούς αποτέλεσε έμπνευση για ποιητές, συγγραφείς και καλλιτέχνες. Σίγουρα απομένουν πολλά μέρη της για εξερεύνηση, αλλά αυτά τα τρία χωριά είναι στην καρδιά μου για την ιστορία, τη φύση και την μοναδική ηρεμία που σου προσφέρουν.
Extra tip: Μη φύγετε από την Αρκαδία αν δεν επισκεφτείτε το χωριό «Λιμποβίσι», όπου βρίσκεται το σπίτι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη!
