Είτε επιλέξεις να πας μια εκδρομή το Χειμώνα, είτε να νιώσεις το δροσερό αεράκι τ’ απογεύματα του Καλοκαιριού, τα χωριά της Ελλάδας είναι πάντα μέρη που σε φέρνουν πιο κοντά στη φύση και γαληνεύουν την ψυχή σου.
Η καλύτερη περίπτωση, όμως, είναι να έχεις «δικό σου χωριό»…
Λίγα χιλιόμετρα πριν τα Καλάβρυτα Αχαΐας βρίσκεται ένα χωριουδάκι μέσα στο πράσινο, το “Δροσάτο”, το «δικό μου χωριό». Εκεί που οι γιαγιάδες έφτιαχναν ζυμωτό ψωμί στον ξυλόφουρνο , σε κέρναγαν γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο και σε ρωτούσαν «τίνος είσαι συ;».
Όταν ήμουν μικρή, ανυπομονούσα να δούμε την πινακίδα στον κεντρικό δρόμο, να περάσουμε τη μικρή γέφυρα και να πάρουμε τον ανηφορικό, γεμάτο στροφές, δρόμο για το χωριό. Τώρα, απλά με ξυπνάνε όταν φτάνουμε!
«Θυμάμαι που μ’ έπαιρναν η γιαγιά και ο παππούς τα καλοκαίρια και ανεβαίναμε στο χωριό, στο πανηγύρι το Δεκαπενταύγουστο. Γέλια, παιχνίδια, ξαδέρφια, φίλοι. Τα καλύτερα καλοκαίρια μου. Μεγαλώνοντας αραίωσα τις επισκέψεις μου (με φάγαν τα ταξίδια στα εξωτερικά) , αλλά δεν έπαψα να το αγαπώ».
Δεν είναι από εκείνα τα χωριά με τις καφετέριες, τα τουριστικά μαγαζιά και τα εστιατόρια.
Fact: Πολλά από τα πέτρινα σπίτια του χωριού, τα έχουν χτίσει μάστορες από την Ήπειρο.
«Είναι αγνό και έτσι θα παραμείνει» έλεγε η γιαγιά μου. Και η αλήθεια είναι ότι χαίρομαι γι’ αυτό. Γιατί εκεί, πάντα υπάρχει ηρεμία και χρόνος γι’ αμέτρητες βόλτες μέσα στη φύση.
Μπαίνοντας στο χωριό, θα βρεθείτε κατευθείαν στο κέντρο του. Εκεί, εκτός από σπιτάκια, βρίσκονται η εκκλησία, η πλατεία και δυο καφενεδάκια.
Ξέρω, ίσως σας φανεί πολύ μικρό και να μην του δίνατε σημασία αν περνούσατε από εκεί. Ωστόσο, η γοητεία του είναι διάσπαρτη τριγύρω. Μια γοητεία που θ’ ανακαλύψετε στο βουκολικό τοπίο που το περιτριγυρίζει.
Περιπλανηθείτε στο κοντινό δασάκι (400μέτρα από το χωριό) μέχρι να βρείτε το μονοπάτι για τους κούτουλες ( πέτρινες κρήνες ) στο Κεφαλόβρυσο ή πάρτε τον κεντρικό δρόμο και ανηφορίστε προς το εκκλησάκι του Αη Γιώργη και απολαύσετε τη θέα από το λοφίσκο του.
Πιο έξω από το χωριό, στην άκρη ενός χωματόδρομου, ανακαλύψτε τον παλιό νερόμυλο με το πέτρινο γεφυράκι και τα γάργαρα νερά του Μανεσαϊκού που σε ηρεμούν.
Ακόμη, αν έχετε αυτοκίνητο που αντέχει και όρεξη για εξερεύνηση, βρείτε την τεχνητή λίμνη του υδροηλεκτρικού σταθμού. Τα δέντρα που ξεφυτρώνουν από μέσα της, σε μεταφέρουν σ’ ένα μαγικό τοπίο με θέα τις βουνοκορφές.
Επιπλέον, μια όμορφη ιδέα είναι ένας πρωινός περίπατος μέχρι το χωριό «Κορφές» που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα. Η διαδρομή αξίζει και μπορείτε να δείτε από μακριά όλες τις απέναντι βουνοκορφές!
Last but not least , που λέμε και στο χωριό μου, είναι μια επίσκεψη και το διπλανό χωριουδάκι που ονομάζεται «Γουμένισσα». Εκεί υπάρχει το πανέμορφο εκκλησάκι της “Αγ. Παρασκευής”, αλλά και αρχαίοι μυκηναϊκοί τάφοι.
Σε περίπτωση που επιλέξετε ως διαμονή σας τα “Καλάβρυτα”, εκτός από το Δροσάτο και τα γύρω χωριά , μπορείτε να επισκεφτείτε τα μοναστήρια της Αγίας Λαύρας και του Μεγάλου Σπηλαίου ή το χιονοδρομικό κέντρο του Χελμού.
Tip: Επισκεφτείτε το χωριό «Σκεπαστό», που βρίσκεται στο δρόμο για Καλάβρυτα και απολαύστε τις νοστιμιές της ταβέρνας στην πλατεία.
Μην το σκέφτεστε, δεν έχετε παρά να επιλέξετε διαδρομή και ν’ αφήσετε τη φύση να γίνει ξεναγός σας. Υπάρχουν πολλά μέρη εκεί γύρω για να εξερευνήσετε.
Ένα από αυτά, είναι και ο ερειπωμένος οικισμός της “Παλαιάς Κούτελης”. Οδηγώντας προς τα εκεί, θ’ απολαύσετε μια πανέμορφη διαδρομή μέσα στα έλατα και το καταπράσινο τοπίο.
Είμαι σίγουρη ότι δεν θ’ απογοητευτείτε και θα επιστρέψετε στην πόλη σας έχοντας εισπνεύσει καθαρό αέρα και γεμάτοι ξεχωριστές εμπειρίες.